Sssst. Bioloog Jan-Pieter de Krijger van de KNNV (vereniging voor veldbiologie) legt zijn wijsvinger op zijn mond. In de stilte van de duisternis klinkt in de verte het gekwaak van een wilde eend en dichterbij geritsel in de sloot. Een waterhoen, vermoedt onze gids. In deze nacht van de nacht zijn we vooral aangewezen op onze oren voor het spotten van dieren.

Een kwartier eerder, rond 20.00 uur, zijn we met een 13-koppig gezelschap vertrokken van de parkeerplaats voor een wandeling door de weidevelden om Wognum. Ook de ‘aanstichtster’ van dit initiatief, GroenLinks-raadslid Ria Manshanden, loopt mee. Twee jaar terug zag zij haar motie aangenomen worden om als gemeente aandacht te besteden aan de landelijke nacht van de nacht. Daar is deze door de KNNV begeleide wandelactiviteit uit voortgekomen. Parallel aan onze groep is er ook nog een andere groep op pad.

Geen sterrenhemels meer

Ria: “Ik erger mij al lang aan de lichtvervuiling ’s nachts. Het verstoort het dierenleven. En je kunt in Nederland amper meer een sterrenhemel zien. Het is belangrijk om mensen bewust te maken van de waarde van de duisternis. Het mooie vind ik dat ook glastuinbouwers meedoen aan de nacht van de nacht. Zij proberen hun felle kaslicht zoveel mogelijk te dimmen.”

Sietske Groeneveld uit Abbekerk is met haar vriendin afgekomen op deze bijzondere tocht. Wandelen doet zij wel vaker, maar nu voor het eerst in het donker. Alhoewel, donker… Ook zij constateert dat er nog veel licht brandt in de omgeving. “Het is zo zonde van de energie. Er zijn volgens mij systemen waarbij lampen aan gaan, zodra er beweging wordt waargenomen.”

Tot rust komen

Met tussenpozen staat de groep stil om de omgeving te scannen. Twee hagelwitte zwanen steken sierlijk af tegen de duisternis. Behalve eenden horen we meerkoeten en ganzen (en soms menen we ze te zien). “Bij het bruggetje verderop zitten gewoonlijk veel kieviten”, vertelt wethouder duurzaamheid van gemeente Medemblik Harry Nederpelt, die ook van de partij is. Hij is in de buurt opgegroeid, woont er nog steeds en trekt geregeld zijn wandelschoenen aan. “Dan kom ik helemaal tot rust.”

Geeft de gemeente het goede voorbeeld bij het creëren van meer duisternis? “Dat moet wel. Ik heb me er jarenlang hard voor gemaakt om na werktijd de lichten uit te hebben in het gemeentehuis. Nu hebben we alleen nog een minimaal lichtniveau vanwege de veiligheid.” Aan het einde van de wandeling maant gids Jan-Pieter nog één keer tot stilte. Maar het geluid dat hij nu hoort is afkomstig van een speciale ‘diersoort’. Het zijn de kreten van kinderen die in het bos verderop Halloween vieren.

Kik hier voor meer informatie over nacht van de nacht.